sadecesaretgerek:

:D:DSFSDAG:DFG:D

allons-y-doctor-who:

my drawings of deer

hah

beni dinleyin la az

beni dinleyin la az . ya da bakın gözlerime anlattıklarını okuyun. görün beni anlamayın isterseniz ama dinleyin belki hak verirsiniz. istemeden çok insan tanıyoruz hatta onlar istemese bile hayatımızın büyük bölümlerini o insanlara ayırıyoruz. Hiçbir şey iyi olmuyor ondan sonra . sevginiz büyüyor büyüyor yok oluyor . bir daha doğamıyor , doğmadan öldüğü için. güven var bide yokluğu yerine getirilemeyen. orospu bile namusunu geri kazanır benim gözümde ama güven bi kez gittimi gelmez gelsede yarım gelir  eksik kalır bi yerlerde. Duygu yoksunluklarından doğan felaketlerden korkun bence. Çünkü olmayan şeylerin savaşını güçlü insanlar verebilir ve çifteleri pek olur. kaç milyon kez başıma geldi bilmiyorum hiç bi sevgimin karşılığını alamadım .bana geriye hep kötü olaylar bıraktılar. seneler sonra ben bu yaşadıklarıma gülecekmişim hangi insan  eşşekler gibi ağladığı zamanlara gelecekte güler ki ? komik mi abi ? ben gülüyo muyum ? yok .bilemezsin neler olacağını ilerde . belki daha kötüleri gelecek başıma ? neyse ağlayamıyosun da lan ağlamaya bile nefesim yetmiyor daha ne olsun. çok hoşuma gidiyor sanıyorsunuz bu mutsuz tavırlarım. çünkü hiç ben olmadınız bilemezsinizz bilmeyeceksiniz de. pek umrumda olduğunuz söylenemez .sonuçta herkesin acısı kendine.şeyi anlamıyorum ben  bu insan herkese bi çare bi yol bulurda kendi için neden bi bok yapamaz . çok tuhaf değil mi. kendi yaşadıklarını kimse anlamaz derbeder olur ağlar daralır ölür biter bi yol bi çare ister . senin dediğin ’ kanka boşver ya geçer ilerde gülüp gececeksin bu durumlara ’ eyvallah ya sağol ben bilmiyodum zaten gececegini falan cok iyi geldi iyi ki varsın. bu mudur yani teselli bu mudur.Bilirsin ama bildiğin şeyleri uygulayamazsın . beynin çalışmaz kalbin durur kör olursun sakat olursun ne bileyim olur işte. boş bi anına gelmiştir güvenmişsindir , sevmişsindir , saygı duymuşsundur , huzur bulmuşsundur, alışmışsındır ee sonra nolur anlatmama gerek var mı yüz yıllardır olan şeylere bi benim degil herkesin başına geliyor böylesi. İmkansıza aşık olabiliyorsun hiçbi zaman senin olmayacak insanlara . oda geçiyo be takma  . koy götüne ooooo daha kimler koyacak bi bilsen…..neyse ya ben küfretmeye başlarsam susamam . tek isteğim yeni insanlarla tanışmamak . pisliklerini görüp ayrı ayrı yaralar açıp üzülmemek. gerek yok. benimkiler bana yetiyor .sonucta bi şekilde sürüyor yaşam . hergün kafamı kesmek istiyorum teoride fiili bi işlem yok tabi . içimde kaç kez öldürüyorum beni . sayamadım. kendimle savaşım hiç bitmeyecek . mutluluk işte bu dediğimde çelme takıp dalga gececek benimle. çocugum ya. büyüyeceğim hep çocuk kalmayacağım.  o zamanlarda kozumu sizle paylaşmaya bile değer görmeyeceğim. işte buda hayatın sen mi beni sikeceksin ben mi seni deme şekli üzgünüm. terbiyesizleşiyorum. gerçekler acıdır bide terbiyesiz. elinizdeki güzelliklerin kıymetini bilin gençler ,  spor yapıyorsanız , müzik yapıyorsanız , arkadaşlarınızın, severek yaptıgınız her şeyin kıymetini bilin. Hiç olmak istemezsiniz inanın. bugün de bana çok yazık. hadi uykusuz gecelere devam !

Bir şey farkettim bugün. Hayatım boyunca bütün seçimlerim hep istemdışı, zoraki ve benim kararlarim olmadan yapılmış. Kendi kararlarımi verebilecek olgunluktayim ama bu hiçbir şeyi değiştirmiyor. Bu doğrultuda mutsuz olmak çaresiz bir son oldu benim için.çok hoşuma gitmiyor yani depresif, suratı asık mutsuz tükenmiş biri olarak yaşamak.istermiydim böyle olmasini . Kim ister ki ? Insanlara göre bir hiç olabilirsin, Seni önemsemeyebilirler ya da içinde bulunduğun durum onlara abarti ve saçma gelebilir. Pek umrumda da degiller açıkcasi. Her gün seninle birlikte aynı hayatı yaşamıyorlarki anlayabilsinler. Bu yüzden kimseye kızmıyorum. İstersen şans de kader de baht de ne dersen de .bana verilmis bir ceza gibi. Aşk acısı degil . Hayat acısı . Aılen arkadaşlarin sevdigin adam gelecegin hayallerin umutların acısi bu. Ve insanlar öyle basit ki düsündükleri seylerde basit olunca aşk acısı çektiğimi düsünüp melankoli yaptigimi zannediyorlar. Hatanın ya da varsa yanlışın nerede olduğunu ben bulmak zorunda değilim. Çevremdekilerinde pek bulası gelmiyor açıkçası. Ailemin bile. Bana dokunmayan yılan bin yaşasin herkesin yaşam felsefesi olmuş.tahmin ettiysenizde suçlu hep benim. Yani sorgulamadıkları gibi umurlarındada değilim. Yaşamakla var olmak arasinda ince bir çizgi vardır. Ben var olmamı devam ettiriyorum.yemek yiyip uyuyup yıkanip ve her gün bu sirkülasyonu devam ettiriyorum.bi de yaşamak var. Şu an için bana cok uzak olan kısmı. Çünkü benim gibiler ölüme bir adım daha yakındır. Yaşama arzusundan yoksun .günleri sadece geçsin diye yaşarlar. Korkusuz , hissiz kaygısiz yaşarlar. Kitap okuyorum, yazılar yaziyorum konuşamadigim her seyi kağıtlara döküyorum. Kalem de kağıtta beni sorgulayip yargılamıyor. Nelerden yoksun olduğumu yüzüme vurmuyor. Hayatta kalışimin cogunlugunu buna borcluyum sanirim. Dört duvar arasinda ancak bu kadar oluyor çunku. Annemin de dedigi gibi inime çekilip yapiyorum bunu . Merak etmiyorum eskisi gibi . Oda bitti bende bi taştan bi farkım kalmadi. Insan kendi kendisini bu hale birden sokmaz yapamaz. Bu onca zamanin getirisi. Hafife almayin lütfen…